شب شده بود اما حسنک به خانه نیامده بود . حسنک مدتهای زیادی است که به خانه نمی آید . او به شهر رفته و در آنجا شلوار جین و تی شرتهای تنگ به تن می کند . او هر روز صبح به جای غذا دادن به حیوانات جلوی آینه به موهای خود ژل می زند .

موهای حسنک دیگر مثل پشم گوسفند نیست . چون او به موهای خود گلت می زند .

دیروز که حسنک با کبری چت می کرد ٬ کبری گفت تصمیم بزرگی گرفته است . کبری تصمیم داشت حسنک را رها کند و دیگر با او چت نکند چون او با پتروس چت می کرد . پتروس همیشه پای کامپیوترش نشسته بود و چت می کرد . پتروس دید که سد سوراخ شده اما انگشت او درد می کرد ٬ چون زیاد چت کرده بود . او نمی دانست که سد تا چند لحظه ی دیگر می شکند . پتروس در حال چت کردن غرق شد .

برای مراسم دفن او کبری تصمیم گرفت با قطار به آن سرزمین برود اما کوه روی ریل ریزش کرده بود . ریز علی دید که کوه ریزش کرده اما حوصله نداشت . ریزعلی حوصله ی دردسر نداشت . قطار به سنگ ها برخورد کرد و منفجر شد . کبری و مسافران قطار مردند .

اما ریزعلی بدون توجه به خانه رفت . خانه مثل همیشه سوت و کور بود . الآن چند سالی است که کوکب خانم همسر ریزعلی مهمان ناخوانده ندارد . او حتی مهمان خوانده هم ندارد . او حوصله ی مهمان ندارد . او پول ندارد تا شکم مهمانها را سیر کند .

او در خانه تخم مرغ و پنیر دارد ٬ اما گوشت ندارد .

او کلاس بالایی دارد ٬ او فامیل های پولدار دارد .

او آخرین بار که گوشت قرمز خرید ٬ چوپان دروغگو به او گوشت ... فروخت . اما او از چوپان دروغگو گله ندارد ٬ چون دنیای ما خیلی چوپان دروغگو دارد . به همین دلیل است که دیگر در کتاب های دبستان آن داستانهای قشنگ وجود ندارد .

 " به نقل از نشریه ی بامزه ی دانشگاه ... "

نگران نباش ...حالا عوض یه پسر به اسم علی ٬ یه عالمه پسر داری اما بی اسم ...بازم امید داشته باش ...

برزخ بدیه ...وقتی دنبال یه اسم و یه نشون بگردی درحالیکه یه عالمه بی اسم و نشون جلوی چشماته ...باید فکر کنی همه شون مسافر خودتن ...یا باید فکر کنی هیچ کدوم ؟ ...هنوز امیدی هست !!

دلم را سپردم به بنگاه دنیا
و هی آگهی دادم اینجا و آنجا
و هر روز
برای دلم
مشتری آمد و رفت
و هی این و آن
سرسری آمد و رفت

***

ولی هیچ کس واقعا
اتاق دلم را تماشا نکرد
دلم قفل بود
کسی قفل قلب مرا وا نکرد

***

یکی گفت:
چرا این اتاق
پر از دود و آه است
یکی گفت:
چه دیوارهایش سیاه است
یکی گفت:
چرا نور اینجا کم است
و آن دیگری گفت:
و انگار هر آجرش
فقط از غم و غصه و ماتم است

***

و رفتند و بعدش
دلم ماند بی مشتری
ومن تازه آن وقت گفتم:
خدایا تو قلب مرا می خری؟

***

و فردای آن روز
خدا آمد و توی قلبم نشست
و در را به روی همه
پشت خود بست

***

و من روی آن در نوشتم:
ببخشید، دیگر
برای شما جا نداریم
از این پس به جز او
کسی را نداریم...

   "دلنوشته ای از عرفان نظرآهاری"

" از رفتنت دهان همه باز ...

انگار گفته بودند :

پرواز !

پرواز !  "

با یه دنیا دلتنگی بازم خونه ی کوچیکمو با دستخط تو شروع کردم ... هیچ وقت فکر نمی کردم از این دلنوشته ت برای تزیین خونه م استفاده کنم... خیلی زود بود ...خیلی حیف بودی ... تو هنوز یه دنیا احساس به زبون نیورده داشتی ... هنوز یه عالمه واژه منتظر بودند تا به قلم قشنگت به رقص در بیان ...

امروز وقتی توی اتوبوس های دانشگاه شنیدم " قیصر امین پور ....." با ناباوری تموم دنبال یه نفر دیگه می گشتم ...نمی خواستم باور کنم صاحب " آیینه های ناگهان " ...." تنفس صبح " ...مسافر " کوچه های آفتاب " ... و خالق " دستور زبان عشق " ... بلایی سرش اومده باشه

فصل پاییز شد فصل هجرتت تا شاعر بودنت رو به همه ثابت کنی ...

" حرفهای ما هنوز ناتمام

تا نگاه می کنی :

                        وقت رفتن است

باز هم همان حکایت همیشگی !

پیش از آنکه باخبر شوی

لحظه ی عزیمت تو ناگزیر می شود

آی ...

ای دریغ و حسرت همیشگی !

ناگهان

       چقدر زود

                   دیر می شود !

یه فاتحه نثار روح بلندش کنیم ..

افتاده ام

در میان امواج متلاطم دریای ناگزیر ٬

از هر سو

موجی

در نهایت سرعت به خود می پیچد

و مرا نشانه می گیرد ...

مانند تخته پاره ای بر امواج

گاهی این سو و گاهی آن سو ٬

همه جا تاریک ٬

چشمها را می گشایم

ساحل آرامش از دور برایم دست تکان می دهد ...

شنا باید کرد ٬

باید رفت تا رسید

غرق شدن یا شناگر شدن ٬

یکی

بلاخره اتفاق می افتد ...

" ر.الف (رهگذر) "