بگذار همه بدانند

چقدر دلم می خواست روی شانه های تو

به خواب روم .

تو آرام بلند شدی

دست هایم را از هم گشودی

موهای پریشانم را شانه زدی.

حالا این دختر کوچک

که مدام تو را می خواهد

خسته ام کرده است .

او حرف های مرا نمی فهمد

بیا و برایش بگو

که دیگر باز نخواهی گشت .

" دلنوشته از خانم برزنده " 

امشب نشسته بر دلم غم های عالم

بی تو گذشت امروز هم آقای عالم !

امروز هم از تو خبر حتی نیامد

شب آمد و من ماندم و غم های عالم

تلخ است بر ما بی تو لذت های دنیا

زشت است بی تو زندگی ٬ زیبای عالم !

تنهایی ما با تو تنها می شود پر

تنهای من ! تنهاترین تنهای عالم

بیدار می مانم به امید تو هر شب

یک شب بیا در خوابم ای رویای عالم!

شرمنده ام گویم که مولای منی تو

این گونه پس می خوانمت : مولای عالم !

                                 " دلنوشته از حسن بیاتانی"

پدر روزنامه می خواند . اما پسر کوچکش مدام مزاحمش می شد . حوصله ی پدر سر رفت و صفحه ای از روزنامه را - که نقشه ی جهان را نمایش می داد - جدا و قطعه قطعه کرد و به پسرش داد .

" بیا ! کاری برایت دارم . یک نقشه ی دنیا به تو می دهم . ببینم می توانی آن را دقیقا همانطور که هست بچینی ؟ "

و دوباره سراغ روزنامه اش رفت .

می دانست پسرش تمام روز گرفتار این کار است .اما یک ربع ساعت بعد پسرک با نقشه ی کامل برگشت .

پدر با تعجب پرسید : " مادرت به تو جغرافی یاد داده؟"  پسرجواب داد : " جغرافی دیگر چیست ؟ " پدر پرسید : " پس چگونه توانستی نقشه ی دنیا را بچینی ؟ "

پسر گفت : " اتفاقا پشت همین صفحه تصویری از یک آدم بود . وقتی توانستم آن آدم را دوباره بسازم ٬ دنیا را هم دوباره ساختم !  ...."