![]() |
![]() |
|
| من یک مسافرم یک دریانورد و هر روز منطقه ای بکر در قلمرو روحم کشف می کنم . |
|
صبر را مفهوم و معنا زينب است كعبه غمهاي دنيا زينب است چون حسين است آفتاب شهر عشق ماهتاب عالمآرا زينب است
|
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و هشتم تیر 1387ساعت 9:28 توسط مونس |
|
|
همین دیروز بود که خودم را ذره ای می پنداشتم که در سپهر زندگی بی هیچ ضرب آهنگی تاب می خورد. اکنون می دانم که من آن سپهرم و تمامی حیات با اجزایی آهنگین در من در جنب و جوشند . "جبران خلیل جبران "
بلاخره امتحانام تموم شد....
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه یازدهم تیر 1387ساعت 15:58 توسط مونس |
|
|
بازم سفیدی کاغذ و یک کهکشان ستاره ی پرنور که پیش چشمان مادرم خاموش و ساکتند . هرسال این موقع قلم از کار می افته و کاغذ در برابر عظمت کلمات مقدس در خودش مچاله میشه . مادر مهربونم ! اعتراف می کنم که هیچ وقت رنگ نگرانی هاتو درک نکردم . همیشه با سرکشی و غرور که روانشناسی امروز میگه اقتضای سنمه جلوی عظمت و بزرگیت قد کشیدم . انگار نه انگار که خودت تکیه گاه قد کشیدنم هستی . چرا نمی تونم درک کنم که وقتی نگرانمی ٬ وقتی دلت به خاطر من هزار راه میره و دلشوره امانت نمیده و همه ی حرفاتو می خوری و فقط با نگاهت می خوای بهم بفهمونی که دوسم داری ٬ که بعضی وقتا دارم راهمو کج میرم ... خدایا ! چه ادبیاتی رو در خلقت این موجود به کار گرفتی که کوچکترین حرکتش رازی نهفته داره و آیینه ای از اسامی قشنگ خالقشه ؟ خیلی صمیمی : مامان خوبم ! به خاطر بودنت و نفس کشیدنت خدا رو شکر می کنم و امیدوارم یه روزی راز خلقت موجودی به نام " مادر " رو درک کنم که بهشت خدا فرش قدمهاشه ...
ولادت حضرت زهرا (س) رو به همه ی مادران مهربون تبریک میگم و برای مادران ابدی طلب
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه سوم تیر 1387ساعت 11:11 توسط مونس |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
هنگامیکه عشق به شما اشارتی کرد از پی اش بروید
هرچند راهش سخت و ناهموار باشد هنگامیکه با بالهایش شما را در بر می گیرد تسلیمش شوید گرچه ممکن است تیغ نهفته در میان پرهایش مجروحتان کند . وقتی با شما سخن می گوید باورش کنید گرچه ممکن است صدایش رویاهاتان را پراکنده سازد زیرا عشق همان گونه که تاج بر سرتان می گذارد به صلیبتان می کشد . عشق شما را همچون بافه های گندم برای خود دسته می کند . می کوبدتان تا برهنه تان کند . سپس غربالتان می کند تا از کاه جداتان کند . آسیابتان می کند تا سپید شوید . ورزتان میدهد تا نرم شوید . آنگاه شما را به آتش مقدس خود می سپارد تا برای ضیافت مقدس خداوند نانی مقدس شوید . |
|
RSS
|