یک سال گذشت ... قرار نبود یک سال بگذره...قرار بود نذاره یک سال بگذره... قرار بود دلم براش تنگ بشه ... قرار بود بازم دعوتم کنه ...زود زود ... وقتی داشتم از حرم می اومدم بیرون ٬ نه دعای وداع خوندم نه خداحافظی کردم نه حتی دست تکون دادم ...فقط بهش گفتم یک سال نشده بازم منو بخواه ...من دلم تنگ میشه ها ... وقتی بین الحرمین رو برای آخرین بار حس می کردم ٬ با خودم می گفتم چیزی طول نمی کشه ٬ میام ٬ برمی گردم . اون موقع تصور اینکه یک سال بگذره و من کربلا رو نبینم دیوونه م می کرد ٬ اما حالا ..

من دلم تنگ تر و تنگ تر و تنگ تر شد ...اونقدر که دیگه چیزی ازش نمونده . اما مثل اینکه فقط دلتنگی شرط نیست ...مثل اینکه اگه فقط دلت آتیش بگیره و پر بکشه روی گنبد طلاش شرط نیست ...مثل اینکه شرایطش خیلی سخت تره .

دل تنگت باید پاک باشه ...پاکتر از همیشه ...باید به قولات عمل کرده باشی ... آخه با چی می خواستی بری ؟ با یه عالم شرمندگی و یه قلبی که خورده شیشه قاطی داره ؟

نه مونس جان ... تقصیر خودته ...حالام اینقدر به اون تقویم و اون تاریخ خیره نشو ... تا دیر نشده و یه سال دیگه نگذشته یه کاری بکن قبولت کنن...